Południe

Na lewo

Ponad dachami Città,

Biało-szara kopuła San Pietro.

Na prawo, pomnik Vittorio Emanuele II –

Widoczni stąd jeźdźcy skrzydlaci w rydwanach,

W białym marmurze z Botticino.

Niżej,

Przysłaniając pnie nadtybrzańskich platanów,

Już całkiem blisko,

Dom osieroconych

Dzieci – po zamachu w asyryjsko-babilońskiej

Synagodze.

Pod stopami gorący taras w pelargoniach,

Jaszczurka na ścianie, w winie

A na dole “cykające” taksówki,

Przywożące turystów do

Santa Maria in Trastevere.

Od wzgórz Giannicolo oderwał się

Obłok dymu i huk

Armaty, oznajmujący Urbi et Orbi:

Południe!

Nad głową buczenie samolotu lecącego

Na Północ.

Puntino i Buncika – dwa psy

Wygrzewają w słońcu sierść.

Niech trwa,

Co jest,

W żółto-niebieskim powietrzu,

W zapachu bazaltowych uliczek, zaułków

Które się później

Śnią.