Chodziłem błądziłem

Chodziłem, błądziłem

Najpiękniejszymi ulicami świata.

Tam, gdzie byłem

To zaledwie przrażająca małość

W tym, co Istnieje!

Czy możesz wyobrazić sobie

Ogarnąć, co Jest?

Czy możesz widzieć to, co

Wszędzie Jest?

Wiem, to supermana przywilej...

A Ja cόż?

Wierszyki sobie skrybię

W Nadziei Wniebowzięcia....

I wielkich mistykόw wzywam:

Na pomoc!

Bo ja nie potrafię jeszcze uśpić zmysłόw

I wkroczyć w tajną strefę

Ścieżki na Gόrę Carmel!

To wszystko, co mogę,

To liczyć oddech

I wydech, by stanąć na

Trampolinie

Transcedencji...

Nieobjawione daje do myślenia

Nieobjawione daje do myślenia,

O swoim istnieniu.

Jak Przestrzeń, która sie objawia,

Poprzez istnienie świata rzeczy.

Jak Czas, który w niej upływa

Kiedy wędruję od krańca do krańca.

Jak cisza istnieje

Wtedy, gdy dźwięku kropla

Na wodzie kręgi roztoczy.

Jak żagiel biały

Z mroku wyłania się – Byt.

Cały zanurzam się w Teraz.

Bosą stopą przydeptuję trawę,

W rannym ogrodzie

Kontempluję róże i chłód rosy,

I kiedy patrzę prosto w Słońce,

Wszystko oblewa się światłem,

Zakrywa kształt i rzeczy formę.

Przed progiem Najwyższej Medytacji

Pokłony biję – Ja syn marnotrawny,

Kiedy

Nieobjawione ucisza zmysły,

I na powrót wzywa

Do Domu.

https://www.facebook.com/Essayens

Ja Poeta

Ja Poeta

Ja, poeta wędrujący i zdziwiony wielce,
Nieszczęściem do muru przyparty
I biedą, i wiekiem,
Na którym piętrze głupoty, czy ignorancji mieszkam
Nie wiem,
Jednak perełki słów odliczam, jak różaniec,
W nadziei Odkupienia, i że dostąpie światła Uniesienia
I wszystko zasnuje spokojem
Sam z sobą zgodny i cichy,
Jak największa tęsknota za Czystością,
Która mądrym spojrzeniem Świat
muska.

W marzeniach sennych wędruję alejami
wśród palm cienistych,
Gdzie moja piękna zawsze Nefertiti,
Która nie zaznała starości
zamyślonym spojrzeniem zmarszczoną wodę
ucisza
I dłoń w gest znajomy wkłada pochylając głowę
By błogosławić Buddę i z Nim całe Królestwo.
W zanadrzu kryjąc Skrypt Zjednoczonych Żywiołów
I Papirus Tajemnej Proporcji - ucisza swoje istnienie
Przed progiem Najwyższej Medytacji.

A nad brzegiem Nilu chłop obmywa stopę
Cierń z pięty wyciska - w modlitiwe cały i w bólu.

Rzekłbyś -
Nieprzeliczonych istnień forma
W totalnym królestwie Bytu i Cierpienia
W Przestrzeni Przepadłych Wydarzeń.

Na próżno szukać w zwojach skarbów
Aleksandryjskiej Biblioteki
Recepty prostej...

Bez Pożegnania

W pustym pokoju na stole książka

Nie rozpoczęta i nie skończona -

Marqueza “Sto lat samotności”.

Na ścianie czerwień róż wyblakła,

Gdzie tylko zegar jeszcze biegnie

W błękitnie jasnym pokoju, jak

Na obrazie van Gogha.

Puste na środku krzesło.

Pachnącej sukni jedwab wisi

I ciepły ślad na poręczy.

Drzwi niedomknięte cicho skrzypią -

Skrzypiec bez strun koncertu fragment:

Najpiękniejsze Wcielenie Piękna,

Powitanie Ciszy - w E-moll

I Niemożliwa Miłość...